มุมมองของคุณปูน – นกรณ์ พฤกษ์พิพัฒน์เมธ ต่อโลกการทำงานปี 2026

ในกระแสที่ AI ถูกพูดถึงราวกับเป็นพระเอกของทุกอุตสาหกรรม

คุณปูน – นกรณ์ พฤกษ์พิพัฒน์เมธ CEO & Co-Founder, Conicle กลับเลือกตั้งคำถามที่สวนทางกว่าใคร ไม่ใช่ว่า AI จะเก่งแค่ไหน แต่คือ “คนในองค์กร พร้อมแค่ไหนที่จะอยู่ร่วมกับความเปลี่ยนแปลงนี้”

มุมมองของคุณปูนในงาน Conicle RE:D day กับหัวข้อ "People Tech Reflex 2025 - Next Trends 2026 “เทอราปิสหัวใจ” สู่ปีใหม่แห่งความหวัง" ไม่ได้มอง AI เป็นจุดหมายแต่เป็น “แรงเร่ง” ที่กำลังบังคับให้องค์กรต้องหันกลับมาทบทวนแก่นแท้ของการพัฒนาคนอย่างจริงจัง

ปี 2025 คือปีที่องค์กรเริ่ม “รู้ตัวจริง ๆ”

สิ่งที่คุณปูนชี้ให้เห็นอย่างชัดเจนคือ ปี 2025 ไม่ใช่ปีแห่งการทดลองอีกต่อไป แต่เป็นปีที่หลายองค์กรเริ่ม เจอผลลัพธ์จริง จากการเปลี่ยนแปลง

งานบางประเภทถูกแทนที่ด้วย AI แบบไม่ต้องคาดเดา คนรุ่นใหม่เข้าสู่ตลาดแรงงานยากขึ้น ขณะที่บางตำแหน่งกลับหาคนไม่ได้ และงบพัฒนาคนถูกตั้งคำถามหนักกว่าเดิมว่า “ลงทุนไปแล้วได้อะไรกลับมา”

ในบริบทนี้ การพัฒนาบุคลากรแบบเดิม—ที่เริ่มจาก “มีคอร์สอะไรให้เรียน” จึงไม่เพียงพออีกต่อไป

คุณปูนเสนอการขยับกรอบคิดของ Learning & Development จาก “การจัดการเรียนรู้” ไปสู่ “การออกแบบสมรรถนะเพื่อเป้าหมายธุรกิจ”

คำถามจึงไม่ใช่ "พนักงานควรเรียนอะไรเพิ่ม" แต่คือ "องค์กรต้องการผลลัพธ์อะไร และคนต้องเก่งเรื่องอะไรจึงจะไปถึงจุดนั้นได้"

Learning ที่ไม่ผูกกับ Business คือ Learning ที่ไปไม่ถึงไหน

หนึ่งในประเด็นที่สะท้อนความเป็น Thought Leader ของคุณปูนอย่างชัดเจน คือการย้ำว่า การเรียนรู้ต้องเชื่อมกับผลลัพธ์ทางธุรกิจอย่างเป็นระบบ

ไม่ว่าจะเป็นยอดขาย การรักษาลูกค้า การขยายตลาด หรือความสามารถในการแข่งขัน ทักษะของคนต้องถูกออกแบบให้ “ตอบโจทย์นั้นจริง” ไม่ใช่แค่รู้มากขึ้น

คุณปูนมองการเรียนรู้เป็นกระบวนการที่ต้องไปให้ครบวงจร

"รู้ → เข้าใจ → ลงมือทำ → เกิดผลลัพธ์ → สะท้อนกลับ → ถ่ายทอดต่อได้"

ถ้าองค์กรหยุดอยู่แค่ “เรียนจบ ได้ใบ Certificate” การพัฒนาคนนั้นยังไม่สมบูรณ์ และไม่ยั่งยืนพอสำหรับโลกปี 2026

มหาวิทยาลัยของคนทำงาน: วิสัยทัศน์ที่มองไกลกว่าแพลตฟอร์ม

สิ่งที่ทำให้มุมมองของคุณปูนแตกต่าง ไม่ใช่แค่การพูดถึงระบบหรือเทคโนโลยี แต่คือ “ภาพปลายทาง” ที่ชัดเจน

เขามองการเรียนรู้ในอนาคตว่าไม่ควรถูกจำกัดอยู่แค่ในองค์กรใดองค์กรหนึ่ง แต่ควรเป็น เส้นทางการเติบโตของคนทำงานตลอดชีวิต

แนวคิด “มหาวิทยาลัยทางเลือกของคนทำงาน” จึงไม่ใช่แค่คำเปรียบเปรย แต่สะท้อนความเชื่อว่า คนควรมีพื้นที่ฝึกทักษะ ลองผิด ลองถูก และสร้างเส้นทางอาชีพของตัวเองได้ โดยไม่ต้องรอให้ระบบการศึกษา หรือองค์กร เป็นผู้กำหนดทั้งหมด นี่คือมุมมองที่มองคนเป็น “เจ้าของการเรียนรู้” ไม่ใช่แค่ผู้รับแค่เนื้อหา

Skill ปี 2026 ไม่ใช่เรื่องเก่งขึ้น แต่คือ “ตัดสินใจดีขึ้น”

ในโลกที่ข้อมูลล้น และ AI ช่วยคิดได้เร็ว คุณปูนมองว่า ทักษะที่หายากขึ้นเรื่อย ๆ คือ

• การคิดเชิงระบบ
• การตัดสินใจภายใต้ความไม่แน่นอน
• ความเข้าใจคน และผลกระทบของการตัดสินใจนั้นต่อทีมและองค์กร

องค์กรที่ลงทุนกับทักษะเหล่านี้ อาจไม่เห็นผลลัพธ์เป็นตัวเลขในไตรมาสถัดไป แต่จะเห็น “คุณภาพของการตัดสินใจ” ที่ดีขึ้นอย่างชัดเจนในระยะยาว และนั่นคือความได้เปรียบที่ AI ยังแทนไม่ได้

บทสรุปมุมมองของคุณปูนต่อปี 2026 ในประโยคเดียว อาจเป็นว่า.. โลกจะไม่ง่ายขึ้น เทคโนโลยีจะไม่รอใคร และองค์กรที่ลงทุนกับคนอย่างมีทิศทาง จะเป็นกลุ่มที่ไปต่อได้จริง

ในวันที่ AI เก่งขึ้นทุกวัน ความได้เปรียบขององค์กรจะไม่ใช่เครื่องมือ แต่คือ “คนที่ฝึกฝนตัวเองอย่างต่อเนื่อง และรู้ว่ากำลังฝึกไปเพื่ออะไร” และนี่คือแก่นความคิดที่ทำให้คุณปูน ไม่ได้เป็นเพียงผู้บริหารแพลตฟอร์มการเรียนรู้ แต่ผู้นำในการพัฒนาทักษะของบุคคลากที่กำลังนิยามทิศทางการพัฒนาคนขององค์กรไทยในปี 2026 อย่างแท้จริง